‘Zinkstukkies…’

Ode aan Doeke Pot ( uit Op pad noar t índe. Met dank aan Jan Veentjer)

Maar weer eens een echte (inmiddels overleden) Foxholster aan het ‘woord’. Doeke Pot schreef ‘Mien Dörpke’ lang geleden in zijn bundel ‘Op pad noar t índe’. Omdat herinneringen aan Foxhol een beetje veel gefacebooked worden op dit moment door oud(e) plaatsgenoten, inspireerde dat Ton Lambeck (nu wonend in Dordrecht) om een mooi lied te schrijven (en te zingen) over ons dörpke. Google maar eens! Maar eerst het gedicht van Doeke Pot.

Mien dörpke

As k sums in miemering verzink,
voak ongeaargd aan vrouger denk,
verzaail k maistied in t dörpse leven,
k bin der zo aibels met verweven.

t Dörpke woar k bin geboren,
heb k veur aaltied mien haart verloren.
k Heb der een bult laif en leed metmoakt,
t het n stempel op mien leven drokt

De ainvoud van t dörps bestoan
t met mekander ommegoan.
k Wait nou pas goud wat t is,
omda’k t sums zo aibels mis.

Mor t kon nait aans, k mos der vandoan,
t ging met n snok en met n troan.
Mien haile leven haar k der sleten,
mien dörpke, k zel die nooit vergeten.

Doeke Pot (1917-2004)